Roestpuntjes op een RVS-onderdeel zijn bijna nooit de schuld van het materiaal. Meestal ligt het aan iets dat er tijdens de bewerking op is achtergebleven. Hieronder staat waar corrosie na het RVS lasersnijden vandaan komt en hoe u het voorkomt.
Hoe RVS zichzelf beschermt
Roestvast staal dankt zijn naam aan chroom. Dat vormt aan het oppervlak een dunne, onzichtbare oxidelaag die het materiaal eronder afschermt. Beschadigt die laag, dan herstelt hij zichzelf, zolang er zuurstof bij kan.
Alles wat corrosie veroorzaakt, komt erop neer dat die laag zich niet kan herstellen. Dat gebeurt langs drie routes.
Route 1: vreemde ijzerdeeltjes
Dit is met afstand de meest voorkomende oorzaak. Een slijpschijf die eerder op staal is gebruikt, een stalen borstel, of vijlsel dat door de werkplaats zweeft: die deeltjes hechten op het RVS en roesten daar. Van een afstand lijkt het alsof het RVS zelf faalt.
Erger nog: zo’n roestend deeltje tast plaatselijk de oxidelaag aan, waardoor de aantasting zich kan uitbreiden naar het materiaal eronder.
Daarom houden wij het staalwerk fysiek gescheiden van het RVS-werk, met een aparte lasruimte en gereedschap dat uitsluitend voor RVS bestemd is. Dat is in de praktijk de belangrijkste maatregel die er is.
Route 2: aanloopkleuren en verkleuring
Wordt RVS warm terwijl er zuurstof bij kan, dan groeit de oxidelaag ongecontroleerd door. U ziet dat als strogeel, bruin, paars of blauw. Die dikkere laag onttrekt chroom aan het materiaal er direct onder, waardoor het daar gevoeliger wordt.
Bij het snijden houden wij dat binnen de perken door met stikstof te werken in plaats van met zuurstof. Stikstof is een inert gas dat de zuurstof bij de snede wegdrukt, waardoor er geen oxidelaag kan opbouwen en de kant blank blijft. Dat gaat wat langzamer en vraagt meer gasdruk dan zuurstofsnijden, en het is precies de stap die bij goedkoop uitbesteed werk soms wordt overgeslagen. Een gele of bruine snijkant is daar het teken van.
Verder verdelen wij het snijwerk over de plaat bij warmtegevoelig werk, zodat de warmte zich niet in één zone opstapelt, en stemmen wij snelheid, vermogen en gasdruk af op de plaatdikte. Waar het kan laten wij de beschermfolie zitten, want die houdt krassen en vuil van het oppervlak.
Bij lassen gaat er veel meer warmte in en ontstaan er vrijwel altijd kleuren rond de naad, tenzij er met achterlassgas wordt gewerkt.
Route 3: chloriden
Zout, pekel, zwembadlucht en chloorhoudende schoonmaakmiddelen tasten de oxidelaag plaatselijk aan. Daar ontstaan putjes, en die putjes vreten door.
Hiertegen helpt materiaalkeuze. RVS 316 bevat molybdeen en is daardoor beter bestand tegen chloriden dan 304. Waar de grens ligt staat in ons artikel over het verschil tussen RVS 304 en 316.
Wat u eraan doet
Beitsen
Een zure behandeling die zowel vreemde ijzerdeeltjes als aanloopkleuren oplost. Daarna bouwt de oxidelaag zich schoon opnieuw op. Wij kunnen onderdelen laten volbadbeitsen, waarmee ook binnenzijden en moeilijk bereikbare plekken worden meegenomen.
Dit is de zekerste route wanneer een onderdeel in een vochtige of zoute omgeving komt.
Elektrolytisch reinigen
Voor plaatselijke aanloopkleuren langs een lasnaad. Het laat het omliggende oppervlak ongemoeid en is daardoor geschikt voor zichtwerk.
Mechanisch verwijderen
Slijpen, borstelen of glasparelstralen haalt de aangetaste laag weg. Voorwaarde is dat het gereedschap of het straalmedium alleen voor RVS wordt gebruikt, anders brengt u juist het probleem aan dat u wilde oplossen.
Wat u in het ontwerp kunt doen
Corrosie begint op plekken waar vocht blijft staan of vuil zich ophoopt.
- Vermijd horizontale vlakken waar water op blijft liggen, of geef ze afschot.
- Vermijd nauwe spleten tussen twee delen. Daar komt vocht wel in maar zuurstof nauwelijks, en dan kan de oxidelaag zich niet herstellen.
- Kies bij laswerk voor doorlopende naden in plaats van onderbroken lassen, want in de onderbrekingen blijft vocht achter.
- Rond scherpe randen af, want een coating of oxidelaag houdt zich daar slechter.
- Zorg dat het onderdeel te reinigen is, ook aan de achterkant.
Wat u bij de aanvraag doorgeeft
Vermeld waar het onderdeel komt te hangen, waarmee het gereinigd wordt en of er zout of chloor in het spel is. Met die informatie kunnen wij adviseren over de kwaliteit en over de vraag of beitsen zinvol is.
Geef ook door of er gelast wordt en of de naden zichtbaar blijven, want daar zit de plek waar het bij RVS het vaakst misgaat.
Veelgestelde vragen
Waarom roest mijn RVS terwijl het RVS is?
Vrijwel altijd door vreemde ijzerdeeltjes op het oppervlak, niet doordat het RVS zelf roest. Beitsen of stralen met schoon medium lost het op.
Is beitsen altijd nodig?
Nee. Voor een droge binnentoepassing meestal niet. Wel aan te raden na laswerk en bij onderdelen die in een vochtige of zoute omgeving komen.
Helpt overstappen op 316?
Tegen chloriden wel. Tegen vervuiling met ijzerdeeltjes niet, want dat probleem zit op het oppervlak en niet in de legering. Beide oorzaken vragen een eigen oplossing.
Wat is spleetcorrosie?
Aantasting in een nauwe spleet waar vocht in komt maar zuurstof nauwelijks. Zonder zuurstof kan de oxidelaag zich niet herstellen. Voorkom nauwe spleten in het ontwerp of las ze dicht.
Kan een gelaste naad later gaan roesten?
Als de aanloopkleuren blijven zitten wel, want daar is het materiaal plaatselijk armer aan chroom. Elektrolytisch reinigen of beitsen haalt dat weg en herstelt de bescherming.
Heeft u RVS-werk voor een omgeving waar corrosie speelt? Stuur uw tekening met een omschrijving van de omgeving en het reinigingsregime via ons contactformulier of bel 0522 201 714.